Scott's Gaelic

Bórdshiúl Bhaile Dúill

2010-04-20T23:37:00.001Z

Agus mise ag siúl
Ar bhórdshiúil Bhaile Dúill
Tá cumhacht na hoíche i bhfeidhm;
Na héin ar an gcuan
Ina gcodladh go suan
Seachas scread fánach ó chadhain.

Tinte Bhinn Éadair
Agus nithe nach féidir
A fheiceáil leis an siúl go brách
Ar nós na síóga
Is na mairbh a bhí cróga
Ar chóir ’bheith ar eolas do chách.

Ach tá mé i m’aonar,
Ag súil go ndéanfar
Síoraíocht as an oíche anocht
Mar tá mé i mo shuan
Insan dorchas buan;
Áit cheart le bheith ag brionglóideacht.

Agus mise ag siúl
Ar Bhórdshiúl Bhaile Dúill
Is an Ghealach ar nós Banríona;
’Sé an paidir a ghuím
Is na focla a dheirim
Ná a bheith slán ón daoirse daonna.

19 Aibreán 2010

Haiciú Nollag

2009-12-26T21:21:00.003Z

Bláithín Nollag

Maidin fhuar Nollag;

An talamh dubh reoite,

ach,

Bláth aonair ag fás.

Little Flower of Christmas

A cold Christmas morning;

The black soil is frozen,

yet,

A sole, beautiful flower grows.

פרח קטן של חג-המולד

בוקר קר של חג המולד;

האדמה השחורה רטובה,

אך עם זאת,

פרח יחיד, יפייפה צומח.

Athuair

2009-11-24T15:52:00.000Z

Tharla sé arís
Nuacht nua
Ar sheanaimsir,
Á chur faoi sholas nua salach

Agus é á léamh agam
Faoi dhó, faoi thrí, faoi cheathair
Mothaím mo chroí á bhualadh
Ag teacht amach ó mo bhéal.

Ach ní thagann deora.
Ní bheidh siad le feiceáil arís.
Ghol mé an iomarca deora dó
Agus níl fonn air iad a thirimiú.

Bhí an t-ádh dearg liom
Éalú uaidh agus an seans agam;
Éalú ón mbréagadóir, ón gcladhaire,
Ón gcroí-bhriseadóir ainniseach.

Rinne mé neamhaird ar na fógraí
Ach déanann an grá dall asat
D’éalaigh mé ina ainneoin sin;
D’aimsigh mé an slí amach le mo chroí.

Agus anois,
Táim i lár an tsolais;
Slán sábháilte arís.

Síocháin

2009-11-22T20:25:00.001Z

Maidin na Samhna;

Tá m'anam 's an aimsir

Suan, th'réis na stoirme.

Aistruithe ón mBéarla ag an bhfile.

Athfhás

2009-11-17T10:32:00.001Z

Báisteach bog

Ag titim go mall

Ar nós an ghrá.

Drochdhís

2009-11-16T14:39:00.002Z

Thiteas i ngrá le strapaire óg
Ón chéad nóiméad, ’s ón chéad phóg,
Ach anois níl agam ach croí atá trom
Mar is cosúil go raibh sé mídhílis dom.

Rinne muid gáire, is rinne muid grá,
Ach anois tá na cuimhní siúd á mo chrá
Mar níl iontu a thuilleadh ach píosaí staire
Agus fiú gan é agam anois mar chara

Ligim uaim é, mar ba chóir,
Ach ba liomsa, áfach, an focal scoir,
Ach ba dheacair dom ‘slán’ a rá
Nuair a bhíodh dianghrá againne, tráth.

Táim cinnte go mbeidh mé níos fearr gan é,
Agus beidh mé i gceart ag deireadh an lae,
Mar ní raibh sé riamh ina laoch naofa,
Agus níorbh eisean an fear chéile foirfe

Ach dúradh liom; ‘beidh tú ceart go leor!
Agus ní fiú smaoineamh faoi, a stór,
Mar tá i bhfad níos fearr tuillte agat;
Duine a fheicfidh an t-aingeal atá ionat.’

Más fíor é sin, éireoidh liom
An té ceart a aimsiú a bheidh i ngrá liom
Gan fhadhb gan rún, go mbeinn sásta arís
Agus dearmad a dhéanamh ar an drochdhís.

14 Samhain 2009

(Dís: Beirt)

An Pápa Hitler II

2009-09-18T18:15:00.002Z

Seanbhean,
Dulta ar ais chuig an coláiste;
Banda plaisteach timpeall a láimh;
Bán agus buí - dathanna an Phápa.

Namhaid dom é,
Do mo ghrá,
Mo shaol,
Ach namhaid cumhachtach 'tá ann.

Ach ise féin
Chomh cneasta,
Cairdiúil
Fáiltiúil agus oscailte.

Ach leanann sí an Hitler nua sin
É i lár a impireachta féin
A thrasnaíonn teoirinn is tíortha.

Go gcodlóidh sé leis an Diabhal!
Ach, dá chuid suaimhnis féin,
Súil a'am go bhfuil an Diabhal ina bhean,
Ionas nach ndéanfadh sé aon pheaca.

Ná Lig Mé i gCathú

2009-09-10T10:58:00.001Z

Anois agus mé slán sa bhaile,
An bhfuil sé fós ann;
Á mo chuardú,
Ag breathnú thart,
Dóchasach go n-aimseoidh sé mé?

Ar mhothaigh sé é sin freisin,
Nuair a chroith sé mo lámh
Agus d’fhéach ’steach i mo shúile

Nuair a mhothaíos cineáilín ciontach
Agus mo bhuachaill thuas staighre;
É féin lenár gcairde
Ag comhrá is ag gáire le chéile

Ach mise ag caint leis an strapaire seo,
Á chuir féin in aithne dom;

‘An mbeidh tú thuas staighre níos déanaí,’
A fhiafraíonn sé dom,
‘An mbuailfidh mé arís leat ann?’

‘Cinnte, yeah,’ a dheirimse leis,
Gan a rá go mbeidh mo bhuachaill liom...

‘Iontach, ar fheabhas,’ a dheireann sé liom,
‘Mar ’ sé go deas bualadh leatsa anocht,’
Ach deireann an gáire,
An meangadh mór,
Níos mó ná a chuid focla.

‘Agus leatsa,’ arsa mé;
Ach tosaím ag casadh
I dtreo na staighre éalaithe

Agus téim ar ais
Chuig an buachaill ceart;
An fear lena bhfuil mo chroí.

Alcólaí

2009-09-09T16:25:00.002Z

Ól, ól agus ól níos mó
Go dtí go bhfuil tú go hiomlán blotto
Is nach n-aithníonn tú
Do chairde ó do namhaid.

Ól, ól go dtí go n-osclaítear an doras,
Go ligtear isteach an duine dorcha,
Go gcuirfidh sé dó fhéin in aithne
Do do chairde go léir.

Ól, ól agus ól arís
Go dtí go ndéanann tú na botúin chéanna;
Croí a bhriseadh,
Todhchaí a scriosadh,
Stair do shinsir a h-athdhéanamh.

Ól, ól, ól alcól
Mar táthar ag súil
Le hÉireannach meisciúil eile;
Cén dochar é, más é sin é,
'bheith ina bhall eile den dream?

Mar sin, ól agus ól níos mó,
Go dtí go múchtar solas d'anama,
Go bhfágtar i d'aonar thú
Do chlann, do chairde, tú fhéin.

Forbairt(?)

2009-05-28T14:46:00.001Z

Eastán nua glan -
gan duine
gan carr
gan anam -
Cúrsa gailf in aice leis.

Nach iontach é an saol
Nuair atá sé bréagach!

Oíche sa Rinn

2009-05-28T14:33:00.003Z

An triúr againn i do theachsa
Ar chósta álainn na Rinne,
Triúr leaids aeracha,
Triúr chairde,
Ó thaobhanna difiriúla na tíre;
Cathair na dTreabh,
Cathair na nGall
agus an Chrois Ghearr.

Ag fanacht ar feadh oíche amháin,
Tá muid inár gcompórd anseo
Ar nós go raibh muid gaolta
Nó inár gcónaí le chéile la fada.

Anois, sula dtéann muid 'nár gcodladh,
Tá síocháin neamhtheannasach eadrainn
Agus an báiste ag titim lasmuigh go trom -

Nóiméad breá suamhnais
I ndiaidh na stoirme.

Baile na nGall, An Rinn, Co. Phort Láirge
27 Bealtaine 2009

Hóbó

2009-05-25T19:17:00.004Z

Léimeann fear ar an mbus,
Corp shaighdiúra
Craiceann salach
É ag labhairt leis féin

Cheapas ar dtús (náire m'óige!)
Go raibh cluaisín Bluetooth aige
Mar ba chosúil go raibh comhrá ar siúl

Níorbh ea.

Shuí sé síos ar chúl an bhus
ag insint scéil dó féin;

"I've the brains of a policeman,
I've the brains of a gangster,
I've the brains of a fighter,
I've the brains of me father..."

Briseann sé amach ag gáire,
agus déanann a shrón briste
Fuaimeanna ar nós sróin muice.

Ach tosnaíonn sé arís,
Ag caint leis an namhaid istigh;

"But I'll take any of them,
I'll take any of those lads
At your bird's twenty-first,
I'll give them a long fight,
I'll show them the traveller's way..."

Cuireann a chuid focla
Eagla is míchompórd ar dhaoine eile an bhus,
agus téann roinnt dóibh síos chuig an caráiste íochtarach

Ach fanaimse i mo chathaoir.
Éistím leis - i ngan fhios dó féin -
Mar tá a chuid cainte dínascaithe
Ar nós filíochta dom.

Imeacht Grásúil (Dúntacht)

2009-05-16T17:39:00.001Z

Conas a mbeinn in ann
Áit a thógáil leo siúd;
Iadsan.
Na Máistrí ar thug ionsporáid dom,
agus meas
agus grá,

Ní dhéanfaidh mé dearmad choíche
ar an mbáidín teangan,
Ná'n strapaire óg, sé throigh in airde,
Ná na trí léim ó thairseach tí.

Leanfaidh mé ar aghaidh, anois is mé saor,
Ó dhorchas na léachtlainne,
Ó smúit na seanleabhar ollscoile

Ó dhúntacht na smaointe.

Slán leis an nGaeilge!

2009-04-28T16:18:00.000Z

Fágaim slán leis an Tuiseal Ginideach,
Leis an gClásal Coibhneasta Indíreach,
Leis an Alt agus leis an mBriathar Saor.

Slán le lucht na hollscoile,
A dheireann mo bhfuilim mícheart
is nach bhfuil blas nádúrtha ar mo chuid ‘d’-anna
nó sa tslí is a dheirim ar an n-oileán.

Iontas na n-iontas, mar sin,
Go bhfuilim braon de dhomhan
Leath-mharbh na teanga seo,
Is go bhfuilim ag fágáil slán
Leis an nGaeilge;

Teanga ghalánta atá
Tar éis bás a fháil
Mar gheall ar a cuid dochtúirí.

Is Leatsa Mo Chroí

2009-02-10T13:08:00.003Z

Do Phauric

Is leatsa mo chroí,
Is leatsa m’anam,
A mhairfidh go síoraí
Lenár ngrá a leanann
Ar aghaidh gan an t-am
Ná’n spás de dhíth air
Mar bhuail muid le chéile
Fadó sa spéir

Is tusa mo phrionsa
Is tusa mo rí
'S beidh mé dílis duitse
Go dtí go mbeidh mé im’ luí
Agus cónra im’ thimpeall
Is mo chairde faoi bhrón
Go léir sa teampall
Ag déanamh olagóin

Is tusa mo shaighdiúir
Is tusa m’fhear
Is tusa mo Thiarna
Chomh láidir le dair
Chomh huasal le hiarla
Ó na blianta fadó
Tá tusa in ann
Mé a chosaint gan stró

Is tusa mo laoch
Is tusa mo stór
Is tusa an té
Lena bhfuilim go mór
Is go hiomlán i ngrá
Ó do chonaic mé thú
Is mé leatsa anois
Ní rachfainn choíche amú.

Coinneal (I gCuimhne Chiaráin)

2009-02-05T14:00:00.002Z

In ainm na tine, nach múchfar choíche
I gcuimhne an té a mairfidh go deo.
In ainm an tsneachta a thit inniu
Is leatsa an lá seo, inár gcuimhne go deo.

Iarracht, Uimh. II

2009-02-03T09:53:00.000Z

Anois, agus an solas íseal
Agus an ceol á sheinnt go bog
Bainim díom mo chuid éadaí
Agus ligim dóibh titim ar an úrlár.

Luím síos ar an leaba singil seo;
Leaba singil, ionas nach mbeadh spás eadrainn
Fad is atá muid le chéile

Éistíonn muid leis an bhfonn atá
Ag teacht ón seinnteoir ceoil,
Agus é mar fhuaimrian an radhairc seo,
Ar nós go mbeadh sé mar phíosa scannáin

Mothaím thú, agus mothaím go láithreach
Faoiseamh – an t-aon focal atá agam dó.
Níl orm é a aistriú dod’ shon
Mar mothaíonn tú chomh maith é – ní gá labhairt.

Ní thugaim fé ndeara é go dtí ansin
Go bhfuil an imní, an neamh-mhuinín,
Go léir tite díom le héadaí an lae;
Níl fágtha romhat ach mo chorp glan ionraic.

Anois, agus mé lán-nocht taobh leat,
Agus mé bródúil as ár gcuid grá
Tá muinín agam as an tine seo,
Nach n-éireoidh mé dóite

...an uair seo.

Sagart

2008-11-15T14:53:00.000Z

Ná bheannaigh mé.

Ná hinis dom
Faoi do Dhia,
Do leabhar,
Ná do chuid sailm.

Ná hinis dom
Ach fút fhéin
Agus fútsa amháin,

Mar nílim ag iarraidh
Aithne a chur ar Íosa,
Ná Máire
Ná Iósaf,
Ach ortsa;

An sagart óg aerach
Atá os mo chomhair
A raibh ag iarraidh
Mé a phógadh
Ar oíche Dhéardaoin seo caite....

Beidh tráth ann
Nuair nach dtugfaidh tú cead
Duit fhéin
Grá a thabhairt d’éinne

Is ní thuigfidh mé go deo é
An chuid sin den Caitleachas,
Go háirithe agus an grá
Ina ghné daonnachta is naofa
Dá bhfuil ann.

Ach feicim ionatsa
An Spiorad gan Smál,
An Croí Ró-Naofa
A thug Dia an tSaoil duit;

Grá.

Subway, Barra a'Teampaill

2008-11-15T14:50:00.001Z

Tá slua déagóirí –
Triúr chailíní agus beirt leaids –
Ag caint go hoscailte lena chéile,
I ngan fhios go mbeadh éinne ag éisteacht leo.

De réir mar a thuigim,
Tá na leaids ag dul amach lena chéile
Agus tá iontas ar na cailíní orthu;
Taispeántar an naïvété ina gcuid comhrá.

Is glórach a nguthanna óige,
Gan cruth ná imní ná eagla
Go gcloisfeadh an duine mícheart iad
A dhéanfadh ionsaí orthu

Ach níl ina dtimpeall ach mise;

Tá’n t-adh leo, an tráth seo.

19:19, 24 Deireadh Fómhair 2008

RTÉ, Daideo agus na Daoine Bána

2008-11-14T17:59:00.004Z

Tús nua, an obair faoi dhó!
Níor athraigh mórán ó mo chéad uair anseo, fadó.

Beagnach deich mbliana ó shin a bhí sé;
Tráth ina raibh mo Dhaideo fós beo.
'Fairyland' a thug sé ar an áit seo.
Is dóigh go bhfuil an lipéad sin oiriúnach
Agus an méid sin dem' chine-se
Timpeall na háite.
Fiú agus mé sa bhlialann
Níl mise i m'aonar
Agus an gruaigeadóir ag fáil
Double-shot lattè, shot of caramel
Ooh, and that chocolate muffin as well, love.
Nílim in ann aon ghearáin a dhéanamh,
Agus mé ag ithe cous-cous le pasta glas
Agus sailéad meascaithe dom' bhricfeasta...

An mbeadh bród ar mo Dhaideo dom, measaim?

RTÉ, 14 Samhain 2008

Díomá

2008-11-12T12:18:00.001Z

Tá tusa id’ shuí taobh thiar dom
Is tá faitíos orm roimh casadh id’ threo
Ar eagla go bhfeicfidh tú
An méid atá im’ shúile

Duine dúin oscailte ’sea mé
Is bhí tráth ann go ndearna mé iarracht
’Bheith ar oscailt do d’úsáid fhéin
Ag súil go bhfaighfinn airgead an ghrá ar ais

Ach seans maith nach dtarlóidh choíche
An íomhá dóchais ’tá ag mo chroí
Is mar sin, ní féidir liom
Casadh id’ threo.

Solas na Gealaí

2008-11-12T12:17:00.001Z

I ndorchas na hoíche,

Is fada an tslí é
Ó gheata an ghairdín
Go tairseach an tí

Is de ghnáth
Níl aon solais ann
Mar níor cheannaíodh riamh é

Ach anocht
Ag beagnach meánoíche
Agus mé ag iarraidh dul abhaile,

Mo thuistí a fheiceáil
Is barróg a thabhairt dóibh
Agus dul a’chodladh,

Caitheann an Ghealach mhór
Bhán lán-chumhachtach
Solas ar mo shlí abhaile

Is tá mo bhealach abhaile
Go soiléir arís.

Craith Dragwyddol

2008-11-12T12:14:00.000Z

Ná hamharc orm –
Tar éis na blianta fada seo,
Tagann tú ar ais
Tar éis athrú,
Fás

Tá tú fós chomh dathúil
Leis an diabhal;
Do ghlór,
Do chorp,
Do chuma.

Ach is cuimhin go maith é
Fós,
Agus muid sna gasóga, deich mbliana d’aois
I láthair campála Larch Hill,
Agus tú ag magadh fúm
Do na leaids eile a bhí id’ ghrúpa

Agus mé ar an imeall
Mar a bhíonn fós, ar shlí,
Ach in ainneoin an rian a d’fhág tú orm,
D’éirigh mé i bhfad níos láidre

Ná mar a cheapfá riamh.

Amazing Cutlery

2008-10-28T12:24:00.001Z

They say that to be
Raised with English
Is to be raised with
A silver spoon in one’s mouth

Ach is ó spúnóg órga
A tháinig na deora bainne seo.

24.10.08

Gealtacht

2008-10-28T12:23:00.001Z

Ag labhairt leis féin ar an mbus
Focail neamhchiallmhara
Agus é den tuairim
Gurb eisean an t-aon Éireannach ann.

Ag tabhairt amach do Mheiriceánach
(nó Brasaíleach)
Agus ionsaithe ciníochais ag teacht
Óna bhéal,

Níl ann ach cúis náire
D’Éireannaigh eile a dhéanann iarracht
Sean-íomhá na nÉireannach tipiciúil
A bhriseadh

Ach ní haon ionadh é
Go gceapann na Sasanaigh
Nach ann in Éirinn
Ach gealtacht

Go háirithe agus
An bodach sin
Ós mo chomhair.

Bus 145, ó Choláiste na hOllscoile, BÁC, go dtí lár na cathrach.
24 Deireadh Fómhair 2008

Capital Gaeilge

2008-10-28T12:21:00.000Z

A Íosa, a Mháire, conas atá?
Aon craic leatsa, a chroí?

Críost, ní fhaca mé thú le fada!
Tar ’nseo, ’raibh tú ag caint le Bríd inné?
Ar chuala tú céard a tharla?

Chuaigh a fear ar an dól, an bastard bocht,
Chaill sé a phost, an focar –
Dar léithí féin, bhí sé ’g ól ar an jab,
Ach rinne an Polannach an rud céanna an lá roimhe!

Conas ’tá Jack, ’bhfuil sé ’g éirí go maith?
’bhFuil sé i gColáiste Mhuire ’nois?
Is breá leis an Ghaeilge, an ídiot bocht,
Ach ní bhfaighfidh sé rud ar bith léi...

Leanfaidh sé ’r aghaidh, is dóigh liom féin
Le bheith ina mhúineoir nó pé rud;
Muna bhfuil Rúisis agat sna laethanta seo,
Tá sé focht gan seans d’aon rud eile.

Coimír luibh, ainí udar niús?
Aidhm gana hafta límh dhe sún,
Mi fealas mí-fhinn mi a do spaidhear ina mó!
Dhe goghann clubann tanai?

A désas luibh, iúr nó fon a áill.

Criticeoir Anaithnid - This is beginning to annoy me

2008-10-10T19:18:00.003Z

Can the person who keeps on sending criticism of my poetry and grammar usage please identify himself/herself, instead of staying 'Anonymous' - and therefore being a coward? If this person is so eager to critise my work, he/she should have no problem in giving their name at least.

Dall

2008-09-07T16:18:00.002Z

Is mór an seans go bhfuilim
Ag titim go hiomlán i ngrá leat
Agus 'sé an t-aon bhealach
'Tá agam chun é sin a thaispeáint
Ná chun pictiúir ola a dhéanamh duit.

Ach tá tú dall, agus tusa
Id' shuí insan gailearaí seo,
Os comhair mo phíosa

Ach, éiríonn tú, agus siúlann tú chuige
Is síneann tú amach do lámh
Is do mheára chun an pictiúir a mhothú;

Na cnoic is na gleannta ar an gcanbhás,
Na slithe is a ritheann na haibhneacha
Suas is síos eadarthu go léir
Agus leanann do mheára leo.

Téann tú 'rais, is suíonn tú síos,
D'aghaidh i dtreo an phíosa,
Tógann tú isteach an méid a chonaic do chraiceann
Agus feiceann tú fós an ealaín.

Ní hÍ Seo Mo Thír

2008-09-03T20:24:00.002Z

Polainnis le cloisteáil i ngach uile sráid
Gaeilge á labhairt i mBleá Cliath ag náid
Le bailte nua de chuid Ikea,
Ní hí seo mo thír

Canúintí aisteacha ó h-athrú teangan
Nósanna nach bhfuil eolas a'am orthusan
Le bailte nua de chuid Ikea
Ní hí seo mo thír

Ag iarraidh éalú go ríocht eile
A bhfuil faiseanta, bríomhar, le sean-chultúr nua
Mar in Éirinn na nGael, is mise an eachtrannach
Mar (anois) ní hi seo mo thír.

Gaillimh, 3. Meán Fómhair '08

Teachtaireacht Ríoga

2008-08-26T13:43:00.001Z

Éistígí go curamach, a dhaoine uaisle na nGael,
Mar seo dhaoibh anois teachtaireacht Ríoga
Ó mhac na nIarlaí nach bhfuil cumhachtach a thuilleadh,
Nach ann anois ach file óg cróga

Leanaígí ar aghaidh leis an uaisleacht s’agaibhse
A thugann an teanga seo daoibhse go léir
Taispeáinígí don domhan mór seo againne
Go bhfuil Ríthe ár dtíre fós bríomhar is beo.

Cuir náire orthu siúd nach bhfuil focal dúchais acu,
Cuir fearg orthu siúd ar cheapadh go raibh muid briste
Cuir bród orthu siúd nach maireann a thuilleadh
Cuir alltacht orthu siúd nár chuala muid riamh.

Ná déanaígí é seo ach trí bhealach amháin;
Is le bród a thaispeáint chun an Ghaeilge a labhairt
Mar is milis go deo íomhá áille a thaispeáint
Ná fórsa militeach ó h-amadáin caillte.

Is mar gheall ar a ríocht na nGall a chailleadh ár n-uaisle
’S ár ríthe féin gan mórán dóibh fágtha
Ach níor chaill éinne againn ár ríogacht-sa féin
Mar is uaisle ’tá i ngach éinne againn go léir.

København

2008-07-16T10:40:00.000Z

Tá guthanna do mhuintire
Ag glaoch orm gach oíche
Agus mé go suan im’ chodladh
Ag iarraidh orm filleadh thar n-ais

Chuig do chathair mhór álainn;
København, Cuan na gCeannaitheoir,
Croílár na Lochlannach is na nGall
A bhíodh anseo in Éirinn, tráth.

Ní féidir a rá, ní féidir liom a dhiúltú
Nach bhfuil píosa beag díom, ar a laghad
Ina Lochlannach féin, mar mothaím
Sa bhaile ann, i measc na Danmhairgeach

I Rådhuspladsen, cearnóg mór na cathrach,
Nó taobh uisce i Nyhavn, gearr leis an bpálas,
Táim mar cheann dóibh, saoránach im’ thír féin
Cé go bhfuilim ná céadta ciliméadar óm’ fhíorbhaile fhéin;

Cathair Átha Cliath – Daingean na nÉireannach.

AthGhaelú

2008-07-16T10:36:00.002Z

Ar bhus 130 ón gcathair go Cluain Tarbh
Shuígh bean síos lena páiste óg álainn fionn;
Thosaigh sí ag caint leis, is ag súgradh leis
Le focail boga suimhneacha Gaeilge

D’fhreagraigh sé, mar a dhéanann páistí,
Le focail fánacha ar nós ‘fón,’ ‘capall’ agus ‘bean’
Agus é ag iarraidh teangmháil a dhéanamh
Idir eisean agus an bheirt Sínigh taobh thiar dó

Bhain an máthair iarracht míniú dóibh
Gurb í an Ghaeilge a chéad teanga
Agus nach raibh Béarla foghlamtha aige go fóill,
Agus tar éis é sin a chloisteáil

Tháinig gáire mór ar m’aghaidh
Agus d’fhás dóchas im’ chroí
Mar b’í an máthair sin mo laoch nua
Mar thug sí onóir neamhluachmhar dá buachaill.

Ní raibh seans agam mo bhuíochas is áthas
A thaispeáint don bhean áirithe sin
Mar thuirling sí ag stopa roimh mo cheannsa
Ach d’fhág gáire an bhuachalla rian ionam fós.

Cluain Tarbh, 13 Bealtaine ’08

An Francach II

2008-05-01T15:09:00.001Z

Teachtaireacht téics beag
B’in an méid
Agus bhí tú ar ais im’ chroí

Chuaigh muid le haghaidh caife
I gcaifé cois Life
Is d’inis tú scéal do bhróin

D’éist mé gan fadhb
Mar is cara leat mé
Is bhí orm cabhrú leat fhéin

Ach seo rún amháin
A inseoidh mé duit;
Tá mise fós i ngrá leat

Ach is cuma anois
Mar tá fear nua a’am
Ó d’fhill tú ar ais chuig d’ex

Ach anois ‘s é sin
Go léir críochnaithe eadraibh, tá
Rud éigin eadrainnse ag fás

Tá íomhá im’ cheann;
Muid le chéile, toute seule
I dteach do thuistí sa Chórsaic

An Ghrian thar an fharraige,
Do lámh im’ lámh fhéin...

...tá’s a’am nach ach brionglóid é.

Sasanach M'Intinne

2008-05-01T15:06:00.000Z

Níl tú fíor
Ní ach aisling thú
Ach tá íomhá agam díot i m’intinn
Is tá sé chomh réalaíocht sin

Go gceapaim go bhfuilim
Ag dul as mo mheabhar
Mar nílim ag titim i ngrá le aon Sasanach
Seachas an té ’tá im’ cheann.

Uasal, árdnósach, is béasach i gcónaí
Leis an gcanúint sin a chuireann gáire
Ar m’aghaidh... go dtí go
dTugaim faoi ndeara nach ann an aisling.

’bhFuil míniú leis an mbrionglóid seo?
An mbeinn ag siúl amach lá éigin
Le fear deas Sasanach, tráth,
Nó an dtuigim é ’chor ar bith?

Baile Átha Cliath, 23 Aibreán ’08

La Langue (An Teanga)

2008-04-18T11:26:00.000Z

Si romantique, si belle sur ma bouche,
Mais elle ne me comprend…
La famille de mon père vient de Normandie ;
Parce que ça, j’ai dois savoir la langue de mes ancestraux.

Mais la langue de mon cœur est une langue
Plus vielle que la beauté là
Le gaëlique me contrôle
Comme un parent amoureux.

Elle déteste des autres –
Le breton, le basque, l’anglais,
Aime-elle ma langue, ai-je une bienvenue a-t-elle, ou
Dois-je sacrifier les autres pour elle ?

Je ne fais pas ça avec eux ;
Mais l’irlandais est le Premier de moi
Les autres sont égales, à mon avis
Mais j’ai une affection pour cette beauté.

Dublin, 17 avril 08

---

An Teanga
Aistriuithe ón bhFraincis

Chomh rómánsúil, chomh deas ar mo bhéal,
Ach ní thuigeann sise mé...
Is as an Nórmainn clann m’athar;
Mar dhea, tá orm teanga mo mhuintir ‘bheith ar eolas agam

Ach ‘sí teanga mo chroí ná teanga
Níos sinne ná’n áillteacht sin
Tá smacht ar an nGaeilge orm
Cosúil le tuismitheoir grámhar.

Is fuath léi na cinn eile –
An Bhriotáinis, an Bhascais, an Béarla,
An maith léi, mo theanga, ‘bhfuil fáilte aici romham, nó
‘bhFuil orm na cinn eile a bhaineadh díom dá son?

Ní dhéanaim sin leo;
Ach is mo Thaoiseach í an Ghaeilge
Tá na cinn eile mar a chéile, im’ thuairim
Ach tá cion agam don áilleacht seo.

Toi (Tusa)

2008-04-18T11:20:00.002Z

De ghnáth, is annamh dom filíocht a scríobh as teanga ar bith seachas an Ghaeilge, ach seo dhaoibh dán as Fraincis, agus an aistriúchán de as Gaeilge.

Toi

Je sais bien que tu as l’aimé
Parce que j’ai vu la peine dans tes yeux,
Ton cœur, ton esprit, ton aura –
J’étais comme toi, là-bas.

Maintenant, tu as besoin de moi ;
L’homme qui a t’aimé
L’homme qui t’as laissé
Pour lui, l’ex, l’autre.

Nous sommes si différent ;
Tu es plus vieux que moi,
Mais moi, je comprends la vie
Et ses leçons

Meilleur que toi.

Dublin, 17 avr. 08

---

Tusa
Aistriuithe ón bhFraincis

Tuigim go maith go raibh tú i ngrá leis
Mar chonaic mé an pian id’ shúile,
Do chroí, do spioraid, d’aura –
Bhíos cosúil leat, thíos ansin.

Anois, táim de dhíth ortsa;
An fear a raibh i ngrá leat
An fear a d’fhág tú
Dó, don ex, don té eile.

Tá muid chomh difiriúil;
Tá tú níos sine ná mise,
Ach mise, tuigeann mise an saol
Agus a chuid ceachtanna

Níos fearr ná thusa.

Baile Átha Cliath, 17 Aib. 08

Seans Deiridh

2008-04-15T08:55:00.001Z

“Is ar éigean go bhfuil sé ar leaba a bháis,”
A dúirt an dochtúir léi,
“Ní féidir mórán a dhéanamh dó
Mar d’imigh a anam ar strae...”

Fuinneamh caillte, gan aon rian fágtha,
N’fheadar cá ndeachaigh sé
Mar ní leis a shaol-sa féin,
Beidh sé marbh roimh deireadh an lae.

An fear bocht sin, ina aonar sa seomra,
Agus na gaolta ag caint lasmuigh
Ní féidir ach smaoineamh leis féin sa dorchas
Faoin bhfuacht a mbeidh ar fáil san uaigh

Aithníonn sé taibhse, ansin ina shuí
Os a chomhair ag deireadh na leapan
“Fuist, a mhic, d’athair anseo,
Beidh tú slán anois is mé leat.

Seans amháin a bhfaighfidh tú anseo,
Mar is é seo Neamh féin ar Thalamh;
Seans amháin fágtha, chun do dhícheall a dhéanamh
Éirigh leat féin, is bí ullamh”

Tuirseach traochta a raibh an fear óg,
Ach d’éirigh sé as a luí
Is d’fhéach sé amach ar áilleacht a bhaile;
‘Tarraing anáil, is bí réidh, a thaiscigh’.

Daniel

2008-04-15T08:54:00.000Z

Is fada uaim do chroí is do ghrá,
Is fada uaim do shúile áille;
Cé gur iontach é an radharc os mo chomhair anois,
B’fhearr liom thú a bheith liom

Is annamh, ach álainn é an grá
Is ní thuigfear é go deo
Ach ní bac é sin ar na mothúcháin seo
Mar ní gá iad a thuiscint.

Tá do ghriangraf agamsa ar mo ghuthán
Is ní féidir ach breathnú air
Ní féidir an gáire seo a bhaineadh de m’aghaidh
Mar is tusa an t-aon chúis dó.

Baile na nGall, Corca Dhuibhne; 16 Márta 2008

Teanga M'Anama

2008-02-11T17:21:00.000Z

Dúradh, tráth,
Go bhfuil beirt ionam
Mar gheall ar theanga
A bhfuil nádúrtha dom
Is ceann eile léi.

Níl ach mise amháin mé
Ach dhá thaobh agam, ar shlí;
Ceann amháin nórmaltha, comónta
Is ceann eile a bhfuil speisialta dom

Má thuigeann tú é seo,
Cé gur stráinséar thú dom
Mo ghrá is mo chara thú
Mar tuigeann tú an taobh rúnda dom.

Seans nach mbeinn gearr
Le gach éinne a labhraíonn
Teanga m'anama
Ach sin cosúil led' ghaolta, nach ea?

Ach cuireann formhór dóibh
A dtaobh rúnda álainn faoi ghlas
Agus insan dorchadas, gan aon teagmháil
Seans go gcaillfaidh muid í go deo.

An Gortú Deireanach

2008-02-05T15:22:00.001Z

Do Darragh Haigney

Is aisteach liom conas a bhfuil tú fós
In ann cur isteach orm, agus mo chuid
Mothúcháin a mheascadh suas, ionas
Nach bhfuil a fhios agam cad atá á dhéanamh agam.

Táim scartha uait, ach troideann muid fós
Ar nós go bhfuil muid meánaosta is pósta dá chéile;
Íoróin atá ann, má cheapann tú faoi –
Mar bhí tú ag iarraidh mé a phósadh, tráth.

Gortaíonn muid a chéile fós,
Cé go bhfuil saoirse againn óna chéile...
Nó an bhfuil? Níl muid ag roinnt an leapa céanna
Ach is léir nach bhfuil muid críochnaithe.

B’fhéidir nach bhfuil, ach chuir mise stop leis
Agus mise tar éis tú a ghortú arís
Agus mé ag caint faoin ngrá nua s’agamsa;
Níorbh chóir dom é a dhéanamh. Brón.

Is beag an méid a thuig mé fútsa,
Agus seans nach rabhasa chomh soléite sin ach an oiread,
Agus cé go ndearna muid ár ndícheall ‘bheith le chéile,
Níor oibrigh sé, ach ar theip Grá orainn?

Níl ‘fhios cad ar fhoghlaim mé uait,
Is seans maith nár fhoghlaim thú rud ar bith uaimse
Is cinnte nár fhoghlaim tú conas ar oibrigh m’intinn
Ach is dóigh go raibh sé i dteanga eile.

Fós, tá súil agam nár chuir muid ár gcuid ama amú
Mar ba thréimhse fada é beagnach trí bhliain
Go háirithe dúinnse, agus muid fós óg;
Laghdóigh do thionchar gan mhaoill.

Go dté tú slán, is go n-éirí leat
Leis an gcéad fear eile a bhfanann leatsa;
Beidh an t-ádh dearg leis, agus tú a aimsiú,
Má tá sé in ann déileáil leat.

Déanaim sár-iarracht leanúint ar aghaidh,
Is tá súil agam go mbeidh mé in ann gan stró
Ach ní dhéanfaidh mé dearmad choíche ar ár gcuid gáire;
Laethanta a d’imigh uainn fadó.

Mullach Íde, 4 Feabhra 2008

Ádh

2008-02-05T15:21:00.001Z

An chéad uair a chonaic mé thú,
Ní raibh ach teagmháil súile ann
Is mé amach le seanchara ded’ chuid
Ach níorbh leisean mo chroí

An dara uair a chonaic mé thú
Amach i mBarcode, club oíche m’óige;
Muid ar an dancefloor, teagmháil súile
Ach rud ar bith eile go fóill.

An tríú h-uair a chonaic mé thú
Chuir sé gáire orainn beirt
D’éirigh leat ‘haidhe’ a rá liom
Is do chara taobh leat (do thacaíocht!)

Caitheas an oíche sin amach leat
Is chuir muid aithne againn ar a chéile,
Mar bhí níos mó ná dúil eadrainn
Is fanaim anois go dtí’n cheathrú h-uair.

An Eitilt

2008-01-29T14:54:00.001Z

Is tusa an píolóid ar an eitleán seo
Níl ionam ach paisinéar
Mar is leatsa an cinniúnt cá'il muid ag dul
Nó má thiteann muid as an spéir.

Na rútaí go léir, tá an-rogha againn;
Páras, an Chorsaic, nó Corcaigh na Seolta
Tá mo phas agam is táim réidh le himeacht
Cúir tús leis an ineall - away linnse.

Má théann muid thar na scamaill
Is má fhágann muid an stoirm inár ndiaidh,
Ní bheidh ach an Ghriain ós ár gcomhair
Is áthas an domhain inár gcroithe.

"A dhaoine uaisle, fáilte ar bórd
Ar Aer Álainn na Fraince;
Bí cinnte go dtabhairfaidh sibh (ar eagla na heagla)
An córas éalúcháin faoi ndeara..."

An Francach

2008-01-25T09:18:00.001Z

Écoute-moi, éist liom,
Is cloisfidh tú an áthas im' ghuth;
Áthas nár bhraitheas riamh im' shaol
Mar gheall ar fhear amháin.

Régardez - féach orm.
Is é an gáire atá orm
Mar gheall ar an slí a chuir sé
A lámh ar m'aghaidh
Agus a bheola ar m'éadan.

Touche-moi - mothaigh mé,
Is braithfidh tú mo choirp á chrith
Leis an méid fuinnimhe a bhfaighim
Nuair a smaoiním air;

L'homme français m'a embrassé -
phóg an Francach mé,
Is b'shin an t-aon rud 'tá uaim im' shaol.

Cruatan na nGael

2008-01-17T18:11:00.000Z

Ní ar Bhóthairín na Smaointe
A thosnaím ag siúl,
Ach Bóhar na Staire taobh leis
Cuimhním ar dhaoine a chonaic seo romham;
Cuardú fostaíochta i gceist.

Siúlaim ar bhóthair inar chodail m'fhir tíre
Má theipeadh orthu saol a bhunú
Feicim coirnéil inar luíodh siad
Ach breathnaím fós an fuacht a mhothaigh siadsan

Mise, fear óg na Tíogaire Cheiltigh
A théann anseo ar saoire,
Tá'n t-ádh dearg liom is lem' chomh-aois
Nach bhfeicfimís an cruatan sin choíche.

Manchain (Manchester), 16 Eanáir 2008

Prionsa Priosúnta

2008-01-10T19:43:00.001Z

Galar an Insomnia fós orm
Is mé beagnach ag fáil báis
Leis an slaighdeán a bhfanann liom
Ar nós fir nach bhfuil uaim.

Mílte rudaí ar siúl trím' cheann
Chomh tapaidh leis an ngaoth lasmuigh
Tá m'intinn ar nós inneall briste;
Ní stopann sé choíche.

Priosúnach is ea mé, ach Prionsa freisin
Mar is caisleán an daingean seo;
Caithfidh mé éalú ón uaisleacht seo,
Caithfidh mé faoiseamh a aimsiú.

Na Déithe

2008-01-10T19:40:00.000Z

An féidir bualadh le do ghrá geal roimh ré
Agus fanacht air, lá i ndiaidh lae
Go dtí go bhfuil sibhse beirt réidh
Is bhur saoil a chaitheamh lena chéile?

An bhfuil orainn fanacht, gan aon treoir
Go dtí go mbuailtear clog naofa éigin
A bhfógraíonn go bhfuil cead ag ár spioraid
Bualadh lena chéile faoi dhéire?

Ach cé leis an tsíoraíocht seo,
Is cén fáth nach bhfuil smacht againn uirthi
Nó nach bhfuil smacht againn féin ar ár saoil
ar chor ar bith? (Bhuel deirtear sin.)

Muna bhfuil ann ach turas stiúrtha -
An tréimhse seo ar an domhan,
Is féidir linn ’bheith ann, gan aon rud a dhéanamh,
Gan breathnú ar rud ar bith;

Ní dhéanfainn é sin, mar tugaim faoi ndeara
Nach síoraíocht é an saol
Is cara (de shórt) leis an Saol é an Bás
‘S buailfidh mé leis ar baill

Ach don nóiméad seo anois, glacaim leis
Go bhfuil an t-ádh dearg liom;
Cairde, Grá is Áthas agamsa
Na déithe is áille, dár liom.

Mullach Íde, 3 Eanáir 2008

An Fear Áthasach

2007-12-18T16:37:00.000Z

Bíonn tú chomh sásta i gcónaí;
Cosúil le páiste tar éis cluiche a bhuachaint
Cosúil le páiste, tá do shúile lán le hiontas
Cosúil le páiste, níl mórán eolais agat faoin domhan mór

Tá tú in ann do shaol a chaitheamh gan stró
Agus gáire a chur ar gach aghaidh ded’ chairde
Ach níl ‘fhios dóibh céard ‘tá id’ chroí
Nó céard ‘tá uaitse, fiú.

Ní tusa an brightest spark,
Is chuirfeadh sin isteach orm de ghnáth
Ach rinne mé dearmad ar sin aréir
Is mé taobh leat sa leaba, faoi rún.

Deireadh (I gCuimhne Ár gCaidrimh)

2007-11-22T12:35:00.001Z

Deireadh leis an scéal
Cinniúint déanta agam,
Ní fheicfidh tú ag teacht romhat é
Ina ainneoin na bhfógraí a sheol mé chugat.

‘I love you so much,’ a deireann tú fhéin
Agus déanaimse mo dhícheall é a athrá
Ach éirím tuirseach den teannas s’againne,
Is tá sruthán an ghrá tirim anois.

Cé nach mothaím mórán duit a thuilleadh
Déanaim sáriarracht ciall a úsáid;
Beagán ioróine, is dóigh, má cheapann tú faoi;
Cúrsaí an chroí i gceist.

Níl fonn orm tú a chailleadh go deo,
Is cuid dem’ chuidse thú féin,
Ach ní féidir leanúint ar aghaidh mar atá
Nuair atáim ag éirí cráite lenár gcuid grá.

Im’ shuí i léacht fada Gaeilge,
Táim chomh scartha uait is a bhfuilim in ann
Domhan amháin ionam, domhain garbh ionatsa;
Tá níos mó ná difríocht teangan eadrainn.

Saol breá bríomhar, mar is gnáth;
Gáire i gcomhrá na gcarad,
Ach smaoiním fút, is éirím fuar,
Mar b’é seo an seans deireanach.

Aoínna

2007-11-05T21:39:00.000Z

An Rómánach

Siúlann sí go féin-mhuiníneach
Agus ise gléasta suas
In éadaí traidisiúnta a tíre
Cosúil le Banríon Bródúil

A gúna le pócaí rúnda faoi
Ionas go mbeadh sí in ann
Rudaí a ghoideadh
I ngan fhios d'éinne

Agus duine ag teacht roimpi,
Béiceann sí, agus a lámh oscailte amach;
'mo leanbh, do mo leanbh!'
Ach deargbhréag is é sin;

Páiste a chara 'tá ann,
Á úsáid ag grúpa dóibh
Chun trua agus airgead a fháil
Áit ar bith is is féidir.

An Polannach

Eisean ina sheasamh lena chairde,
Corp chomh mór is chomh láidir
Le laoch álainn na síscéalta

Is féidir a ghuth a chloisteáil go héasca
Lena fhocail atá aisteach dúinn;
Cé nach bhfuil aon locht air féin,
Feictear Sasanach de chineál éigin ann.

Erin Reincarnate

2007-10-29T17:52:00.000Z

A symbol of the new Ireland;
A Chinese harpist
Playing Irish music
On the top of Grafton Street

Beside him, an old Gael,
Ambassador of the past
Playing the flute and tin whistle.

As they play Carolan’s Concerto
(To my delight and surprise)
It shows me:

Thanks to the Chinaman,
At least not all remnantsOf our being will be lost.

Fáinní an Ghrá

2007-10-09T11:15:00.000Z

Bainim mo chuid fáinní díom,
Na cinn a thug tú dom mar bhronntanais;

- I -
An ceann Áiseach, ar dtús.
Ar thaobh amháin de, an focal buan sin;
‘Eternity.’

Ba leatsa é an fáinne ar dtús,
Ach thug tú domsa é, agus muid ag éirí gearr
Lena chéile. Nach rómánsúil.

Ach is nimhneach an focal sin,
Mallacht de chineál éigin
Agus tú ag magadh fúm;

Dar leatsa, tá intinn agam
A mbeadh níos compórdaigh i gceann mná;
Nílim cosúil leis an lad tipiciúil, faraor!

- II -
An dara cheann a bhainim díom
Ná an Claddagh.
Siombal an ghrá, de réir dealraimh.

Ina ainneoin fadhbanna,
Taispeánann tú an grá ’tá agat dom
Nuair a mbeadh taispeántas de dhíth orm

Déanann tú jóc, agus mise ar buile
Agus cuirfeadh sé gáire orm
I soicind amháin, briseann tú mo chuid feirge

Fiú agus an locht ormsa
Tógann tú mo leithscéal faoi mo bhotún;
Fiú nár thúg mé aon cheann duit.

Anois agus mé lámhnocht,
Is féidir meá a fheiceáil ionann
Idir maitheas agus olc;

Ach an gciallaíonn sé sin
Go bhfuil muid go maith
Le chéile mar chúpla?

Encore de L'Amour

2007-09-01T19:47:00.000Z

Nous n'avons plus
Le naïvété de la jeunesse;
Nous savons plus de l'autre
Que nous savons de nous-même.

Mais il y a encore de l'amour,
De la rage et de la passion
Amoreux, romantique, sexuelle -
Y a t-il encore de problemes?

Nous ne savons pas quoi faire,
Et nous n'avons pas appris
De l'expérience de notre histoire;
Mais il y a encore de l'amour.

11 juillet (Iúil) 2007

Fáinne ar Mo Mheár, Fáinne ar M'Fhear

2007-08-26T18:35:00.000Z

Amaintí, nuair a mbíonn
Fearg orm dó, agus éirím
Cráite den carry-on amaideach 's
Leisciúil a mbíonn ar siúl aige;
An féidir déileáil leis, a cheapaim.

Tá fáinne beag airgid ar mo mheár
A chiallaíonn go bhfuilim geallta le fear -
Nach aisteach;
Go mbeidh muid pósta dá chéile, lá amháin.

Ach, nuair atá an fear atá agam
Ina slob salach leisciúil
Gan airgead nó jab nó iarracht a dhéanamh
Chun bualadh le daoine nua;
An fiú é?

Stop. Tóg sos agus smaoineamh.

Táim i bhfad ródhian air.
Ní slob é ar chor ar bith;
Is fear é, caithfidh sé 'bheith salach ó
hAm go chéile - cén dochar?

Amaintí, nuair a mbíonn
Fearg orm, ní féidir liom ach
Olcas a fheiceáil i ndaoine, agus
Rudaí nach bhfuil foirfe;

Ní feidir liom feiceáil
Agus fearg ormsa
Nach bhfuil mise
Chomh foirfe ach an oiread.

Gafa

2007-08-18T17:36:00.000Z

Tá sé ina shuí i gcoirnéal an árasáin,
Súile agus béal leath-oscailte
I ngan fhios fiú
Cén lá atá ann.

Eisean agus a chara
Ag iarraidh drugaí 'thar a gcúntar';
Cic amaideach a fháil uathu

Idir an dá linn, ta cailín breá gleoite
Ag iompar clainne don fear tanaí;
M'iníon báistí atá inti -

Is baol iad duit, a stór.

Eco-Warrior

2007-08-18T17:03:00.000Z

Do Darragh

Bhí am ann, nuair a
Mhothaigh mise
Cosúil leatsa;

Cheap mé go raibh
An domhan i dtrioblóid,
Agus go raibh ormsa
rud éigin a dhéanamh faoi.

D'fhág mé an cuid sin
Dem' shaol im' dhiaidh fadó,
Ach tá na tuairimí sin
Fós agatsa, a ghrá,
Chomh maith leis an bpaisean.

D'iarr tú orm inniu
Na tuairimí a bhíodh agam
A h-athghabháil 's a h-athbheochan
Ach tá imní orm
Nach bhfuilim bóithéimach
Go leor a thuilleadh.

Arbh fhéidir linn 'bheith inár gcónaí
I mbád mór millteanach Greenpeace;
Ag troid in aghaidh dúnmharfóirí
Na rón - agus an oileán seo
A fhágáil le chéile?
Ní dóigh liomsa é, a chroí;
B'fhearr liom m'oifig anseo.

Ach bhí am ann, fadó
Nuair a dhéanfainn é
Gan fadhb ar bith sa domhan...
'bhFuil seans ann gur féidir liom
'Bheith i m'Eco-Warrior leat;
Lem' leannán ar na tonnta?

Mullach Íde,
15 Lúnasa 2007

Mná Chluain Tarbh, Mná Stepford

2007-07-26T17:53:00.000Z

Bhuel, ar chuala tú an scannal?
Nár chuala tú an scéal?
Go raibh mí-ádh just uafásach
ag Máire ó Clontarf Square?

D'fhág a fear, chun éalú
Lena mhistress dlithiúil-ar-éigean;
Níl ach a h-iníon fágtha aici
Agus jab páirt-aimseartha beag.

Ach féach orainn in ao'chor, darling;
Nach bhfuil an t-ádh dearg linn?
Nach iontach é an saol, sweety,
Nach aoibhinn é gach lá?

Tá gach ceann dár mic
Ina imreoir láidir rugbaí;
Tá gach ceann dár n-iníonacha
Breá dathúil agus fionn.

Tá ainmneacha breatha Gaelacha acu
Cé nach mbeadh focal Gaeilge acu ;
Ach cad fiú í an teanga sin
Agus BESS á dhéanamh ag mo mhac?

Agus muide speed-walking cois farraige,
Dath 'gréine' breá orainnse,
Beidh buidéal fíona báin sa chistin
Nuair atá muide déanta lenár spórt.

23 Iúil 2007

Broken

2007-07-26T17:52:00.000Z

Siobhán sat in the sitting room; the only light coming from the television, the only heat eminating from the mug of coffee between her hands. She considered it pointless to get up and turn on either the radiator or the light, because she'd be told as soon as her husband came home from work that it was only "wasting his precious money." For fourteen years she had lived like this; in a cold, damp old house that she once saw as her dream home. That was, of course, before her husband Anthony became obsessed with 'saving' money.

Anthony wasn't just obsessed with money, either, but also with himself. He'd come home from work almost every evening, sit down on the sofa and begin to watch TV without even acknowledging his wife, with the exception of the constantly-used line; "is the dinner almost ready, love?"

Siobhán seemed to be naturally cold-blooded, and she'd almost always have the electric fire turned on, but Anthony was always the opposite, and never regarded how Siobhán was feeling. He'd come in from work or his daily walk through the village, and immediately turn off any source of heat, systematically saying 'my God, its like a furnace in here.' Siobhán would complain but it would come to no avail, Anthony simply could not see that even though he was sweating from his work or walk, that she was practically freezing and her only comfort was the small amount of heat radiating from the electric fire. He'd turn it off every time he passed by it.

Her favourite TV programme had ended, and her coffee was getting cold, while Anthony would be on his way home soon. She dragged herself off the couch to go make the dinner for the two of them; their daughter Stephanie - the only one who would stand up against Anthony's selfish actions - was away on holidays in Portugal for two weeks with her friends from college. She decided to put together a few vegetables as she turned on the radio. It had been a while since she had any company during the day apart from the radio and the television; her only friend lived on the other side of the city, and besides that she was starting her own family with the arrival of her new baby son.

Soon, Anthony came into the house from work, shouted 'hi' as he made his way immediately to the sitting room and changed the television channel to one of the sports games of the week. He knew Siobhán was in the kitchen, he knew that she was making dinner for him, yet she knew that he had no intention of coming down to kiss her 'hello,' or ask how her day had been, or to even tell her of any of his own day's events. All he wanted was his football and his food.

The radio was still set on one of the newer stations that Stephanie usually listened to, and what played was "My Immortal" by Evanescence, one of her daughter's favourite bands. For some reason, hearing the words of a certain part of the song made her turn the cooker off and break down in tears;

"...but though you're still with me, I feel alone, all alone..."

Contemplation

2007-07-26T17:51:00.000Z

"…But basically, I just told him where to go. I mean, how dare that idiot talk to me like that! Who does he think he is? Huh? Prince fucking Charming?"
Karen's ranting had gone on for so long that by the time the waiter came over to their table, Mark had begun to daydream – mainly about the waiter. He had heard it all before from his sister already; she broke with her fiancé roughly five or six months ago, recently got back together because they figured that they still had feelings for each other, and yet despite their new attempt at making their relationship work they were fighting already. If that was the first time that Karen and her boyfriend Liam were going through those kind of problems, then Mark could've been a bit more sympathetic, but Karen & Liam had been on and off together for the past three years. Being quite honest, Mark (along with the rest of Karen's friends and family) was getting a bit tired of hearing Karen's complaints of the dramatic situations that she was prone to putting herself into.

"Well," Karen said in an attempt to finish off her speech-like rant, "there's no way he's coming on holidays with me to Malaysia next month, no matter how many diamond rings he buys me! I mean who on Earth tries to propose marriage to get out of an argument? I was livid, Mark! Just livid!"
Finally, she sighs a takes in a deep breath. "So, what do you think? Is he even worth it?"

"Let's face it," Mark replied, "at the end of the day you just allow yourself to become involved with this guy over and over again, and you don't really give yourself a chance to really get him out of your life; how are you supposed to move on if you can't let him go?"
Mark's tone of voice was cold and harsh, but he was aware of the fact that Karen knew he had some element of truth in what he was saying.
"You made the decision to get back with him; so if things go wrong, depending on what goes wrong, you can only blame yourself for getting heartbroken again. I mean, fair enough, the way you see him is always gonna be different to how the rest of us see him, which is just as a major prick. Despite that, you're gonna have to think on whether or not you feel you could be truly happy with him for the rest of your life."

Mark's cold tone made his word all the more hard hitting to Karen, and for the first time in her day she calmed down completely and tried to think about what was really going on. There she was, she thought to herself, back with her old boyfriend for the fourth time, and as they had their first fight (again), Liam tries – in her opinion – to shut her up by proposing to her. She was so taken aback that where other women might have melted even at the idea of it, Liam's attempt at popping the question made her even more enraged but speechless. It was only because of what Mark was saying that she began to think about Liam in a different light. This was a guy, who admitted that he was willing to spend the rest of his life with her; surely she should've been delighted that a confession like that, no matter how unexpected or possibly unromantic he said it. They had been together for such a long time that he was the only person in the world that truly knew her, inside and out, and yet despite that, he still wanted to be with her.

She looked out to the sea from the café window that herself and her brother were in, and thought of what Liam had asked really meant, for the first time ever. They would soon be getting a place together, they'd soon want kids together (Liam definitely did, and the idea of it seemed plausible to Karen), and they could see the world together like Karen always wanted. Regardless of travel plans, she truly loved Liam, even though they'd be at each other's throats every second day.

"So," said Mark, "Do you know what you're doing at all?"

"I already have," replied Karen, as she took out her mobile to send a text to Liam;

'So, would you like to have the ceremony in Malaysia?'

Rogha

2007-07-26T17:45:00.000Z

Never give a Kilkenny man a choice," a
Dúirt mé cúpla lá ó shin,
"He'll be thinking there for days!"
Is léir anois go bhfuil fuil Chill Cheannaigh
Á rith trí mo chorp!

Tá rogha agam; mo chroí
A thabhairt d'fhear amháin (ó thriúr)
A bhfuil sé tuillte aige -
Cé a gheobhaidh é?

Ní dóigh go bhfuil mo chroí
Réidh d'fhear eile
Agus uaireanta
Ní cheapaim go bhfuil croí agamsa
Ar chor ar bith a thuilleadh!

***

D'athraigh mé, mar a dúirt m'ex liom tráth.
Nílim im' dhuine chéanna, neamhchosúil leis an
gCeann a bhí ionam nuair a thosaigh mé ag
Siúl amach leis, beagnach dhá bhliain ó shin;
Bhí 'chuile rud difiriúil ansin.

1 Meitheamh 2007

Buachaill Bán Solais

2007-07-26T17:42:00.000Z

Dhíol mé m'anam
Ní fios cé a cheannaigh é
Níl ach rian fágtha
Den té a bhí ionam, tráth

Cheap mé, agus mise óg
Go mbeidh mé difiriúil uathu go deo
Nach rómánsúil an smaoineamh
Go rabhas chomh bán le haingeal, fadó

Ní hé sin an scéal a thuilleadh;
Táim i ngan fhios cé atá ionam anois
B'fhéidir, lá éigin, go mbeinn in ann filleadh
Ar ais go dtí an Buachaill Bán Solais

A bhí ionam roimh an bpian
Roimh an dráma, 's roimh an bhfíon;
Sula raibh aon fhadhbanna ann;
Na cinn atá fós im' cheann.

Sílim go bhfuil lasrach beag ann go fóill;
Cionnle beag i gcroílár mo chroí
B'fhéidir gur píosa dóchais é sin
Go mb'fhéidir go bhfuil anam fós agam istigh

Tá gach píosa dem' fhuinneamh imithe
Agus ní féidir mé féin a aimsiú níos mó
Ach beidh mé ar ais chugam féin
Agus fanfaidh an Buachaill Bán Solais ionam go deo.

1 Meitheamh 2007

Dá mBeadh...

2007-07-26T17:40:00.000Z

Dá mbeadh a fhios agat, a chréatúir,
Faoin méid atá ar siúl trí mo cheann
Nó faoi na mothúcháin atá á bhrath agam
Bheadh tuairim difiriúil agat fúm.

Dá mbeadh an aimsir difiriúil, a chroí,
Dá mbuailfaimís le chéile ar shlí difiriúil
Ní bheadh aon fhadhb againnse
'S ní bheadh éinne i bpian.

Níl an lucht ar éinne dúinn;
Sin an tslí a tharla sé
Cé nach raibh sé éasca go leor
Tá súil agam gurb fhiú é.

Abair liom go mbeidh sé togh',
'Gus is é seo deireadh na bhfadhbanna
A mbíonn agamsa im' shaol
Is go mbeidh faoiseamh againn go luath.

Coicís

2007-07-26T17:38:00.000Z

Sular bhuail mé leat
Bhí mo dhomhan foirfe;
Buachaill nua, cairde nua,
Bhíos sásta, a cheap mé.

Ansin, chuir m'fhear thusa in aithne dom
Agus d'athraigh 'chuile rud
I gceann coicíse, d'athraigh mo shaol
Bhí réalta nua i mo spéir arís.

Tuigeann tú mise, cé nach bhfuilimid
Le chéile ach ar feadh coicíse
Ach mar is gnáth, níl sé simplí;
"Is casta cúrsaí an chroí"

An chéad oíche le chéile
Agus bhí ormsa mo bheola a chur ar "m'fhear"
Cé gur chaill sé mo chroí
Ón nóiméad a chur sé thusa in aithne dom.

"Neosfaidh an aimsir."

14 Meitheamh 2007

An Seomra Dorcha

2007-07-26T17:35:00.000Z

Dúnaim an doras, ionas
nach mbeidh duine ar bith in ann
cur isteach orm.

Ciúneas iomlán, seachas cogar
nó dhó ón domhan lasmuigh
dem' cheann dubh féin.

Casaim an eochar, ionas
nach mbeadh duine ar bith
in ann an doras a oscailt

Agus mé a scaoileadh
ó mo dhorchas dubh fhéin
cé go mbeadh sé do mo mhaitheas.

Cé nach mbeadh a fhios agam, fós.

An Bus Caillte

2007-07-26T17:32:00.000Z

Tá sé á thiomáint sinn timpeall na tíre!
Is maith an rud nach bhfuil brú orm
Filleadh abhaile thar n-ais abhaile, nó pé rud.

Is léir go bhfuil sé caillte, cosúil liomsa.

Aiste fós le déanamh do choláiste. Fuck it.
Ní ach teipfidh mé
Ar phíosa amháin dem' chúrsa.

Maith go leor, i gcomparáid
Leis an gcuid eile dem' shaol.

Tá brón orm. Ceapaim go bhfuil
a fhios aige ar sin. 'Súil agam.

Tá muid ar an mbóthar ceart anois;

B'fhéidir gur Dia, nó Daideo
É tiománaí an bhus...?

26 Aibreán '07, Br. na hUaimhe

Ionsaí

2007-07-26T17:30:00.000Z

Cad 'tá cearr, libhse go léir;
Go bhfuil oraibh 'bheith páirteach
I saolta na ndaoine nach mbaineann
Libhse a thuilleadh?

Cén fáth go bhfuil oraibh bréaga a chumadh;
Bréaga dochreidte, bréaga déistineacha!
Cén fáth nach féidir libh fanacht amach
Ó shaolta na ndaoine 'tá sásta?

Bhain sibhse iarracht eile
Mo chroí; an grá 'tá agam a chríochnú
Agus chreid sé sibh, ar feadh tamall,
Ach t'ár ngrá níos láidre ná sin.

Ní chreidim cé chomh h-íseal 's atá
Bhur n-anamnacha, 'gus ní bheidh lá
Nuair a bheidh muid ag ithe le chéile ar an mbórd
Choíche.

My Straight Moment for the Year!

2007-07-26T17:28:00.000Z

So at the moment, my bedroom is being completely refurbished, and the parents bought a new bedside locker and wardrobe.

Now, before I go on, lemme point out that these pieces of furniture are of the easy-to-assemble variety!

Anyway, Dad put together most of the wardrobe by himself but soon told me to help with near the end as there was a part to put together that would've been tricky for one person alone to do. He handed me the drill and the screws, and told me where to drill while he held the pieces together.

Now, I'm not exactly as camp as Graham Norton (or at least I hope not), but I'm certainly no macho man! Whereas even though I'm not so stereotypically gay that I'd be screaming the house down each time I brake a nail, I usually avoid any kind of physical work like the plague. I'd consider myself the more intellectual, artistic type of man. True enough, that's quite a gay stereotype in itself, but its not the worst of the worst.

Still, when I was given the drill and started working on the wardrobe, I felt suddenly much more masculine than I had done in a long while! It was amazing; a power tool in my hand, working with wood, doing the normal DIY, it was... great!!! I loved it! So much so, that I told Dad that I'd assemble the bedside locker on my own - which I did! And in record time too, according to Dad!
I really felt great afterwards, like a proper man. Now, usually, I don't like the typical attributes of masculinity; I'm usually more inclined to think that as long as anyone - male or female - is comfortable in themselves then ideals of masculinity or femininity shouldn't matter. But that night changed my mind (about myself only) completely. Fair enough, I'm quite talented with languages, music and the arts in general, but I should be doing more physical stuff, proper excercise, housework etc., to balance the intellectual side of my personality. There's no reason why I should ignore a certain side of my personality just because of my sexuality. Although to be honest, I'm not too sure if my sexuality has anything to do with it, in my case anyhow...
Still, that could lead onto a completely different blog...

Éireannaigh à la Carte

2007-07-26T17:25:00.000Z

Agus mise is m'fhear amach ar date aréir, chuaigh muid chun dinnéar a fháil i mbialann Síneach sa cheantar Áiseach (b'fhéidir gur chóir dom Chinatown a thabhairt air) i mBleá Cliath, i. Sráid Pharnell. Chuaigh muid go dtí bialann Coiréach a raibh béilí deasa aici, dar lena biachlár.
Athraíonn go tapaidh an saol i mBleá Cliath. 10 mbliana ó shin, ní bheadh ach Éireannaigh, fíor-Dubs sa cheantar sin. Anois, is annamh Éireannach a fheiceáil ar Shráid Pharnell. Bhí teach tábhairne Polannach darb ainm Zagloba in aice linn, agus treasna an bhóthar, bialann Síneach a chur síos ar an Éire nua s'againne ina hainm - Parnell City Chinese Restaurant.

Ní dhearna ainm na bialainne aon chiall dom, níorbh le Charles Stuart Parnell an príomhchathair. Ach, bhí orm smaoineamh liom fhéin nach mbeadh a fhios ag na Dubs nua seo faoin sórt duine a raibh i bParnell. B'fhéidir go mbeidh a fhios ag a gcuid páistí nuair a fhreastalaíonn siad ar scoil, agus iad ina nÉireannaigh Síneacha; b'fhéidir ansin go mbeadh a bpáistí in ann insint dá dtuistí cérbh é Parnell, agus cén fáth nach ndéanann Parnell City aon chiall.

Seans maith gurb muide (mise agus m'fhear) an t-aon cúpla Éireannach inár mbialann an oíche sin. Bhí popcheol Áiseach ar siúl, nuacht Síneach ar siúl ar an teilifís a bhí acu ar chúl na bialainne in aice leis an gcistin, agus b'é an t-aon fhógra a raibh acu i mBéarla ná an ceann 'No Smoking' faoi cheann des' na pictúirí. Fiú go raibh ainmeacha ar na freastalaithe scríofa i Sínis - is fíor gurb fhreastalaithe Síneacha iad, ach ní bheadh ach Sínigh in ann iad a léamh, so céard fúinnse?
Dúradh liom tamall ó shin go bhfuil níos mó Sínigh in Éirinn anois ná Gaeilgeoirí líofa. Deirtear anois gurb é seo an cás chéanna maidir leis na Polainnigh, agus más fíor é, ní chuirfeadh sé aon iontas orm. Tá nuachtáin agus irisí ar fáil i dteangacha eile nach Béarla ná Gaeilge iad, atá ag freastal ar an diaspora nua s'againne in Éirinn, agus muid mar pháirt tábhachtach den Aontas Eorpach.

Ach céard faoinár dteanga fhéin? Maidir liomsa, ba bhreá liom eachtrannaigh a fheiceáil ag foghlaim na Gaeilge chun ár dteanga náisiúnta a leanúint ar aghaidh. Tá aithne agam ar roinnt eachtrannaigh atá sé sin á dhéanamh acu - bhuail mé le fear ó Trinidad & Tobago ar an idirlíon le déanaí atá ag foghlaim na Gaeilge toisc go bhfuil ainm Gaelach - Kevin (Caoimhín) - aige. Thar Seachtain na Gaeilge i mbliana, beidh clár darb ainm "Níos Gaelaí" ar siúl ar RTÉ, ag plé faoi na heachtrannaigh atá ag foghlaim na Gaeilge. Is fógra maith é do thodhchaí na teanga, ach is trua nach bhfuil sí á fhoghlaim ag 'chuile nua-Éireannach.

Is cás aisteach é m'fhear, agus náisiúnachas i gceist. Nuair a dúirt mé leis, agus muid sa bhialann, nach bhfuil go leor Éireannaigh dúchasacha sa cheantar ina raibh muid a thuilleadh, dúirt seisean gurb fhéidir go bhfuil sé sin go maith. Ní maith leis Éireannaigh, im' thuairimse, toisc gur fhás sé in áit 'crua' i mBleá Cliath. Níl meas aige ar an tír, ar an gcultúr ná ar a muintir fhéin. Tuigim go maith go bhfuil sé mar sin toisc nach raibh taithí maith aige ar aon chuid de agus é óg, ach seo an rud aisteach; nuair a bhí sé ina theach tábhairne is fearr leis sa chathair, roimh an clúiche ollmhór rugbaí idir Éire agus Sasana i bPáirc a'Chrócaigh, chuala sé grúpa Sasanach ag rá 'fuck the Irish' lena chéile go glórach. Dúirt sé liom nuair a bhíos ag caint leis ar an nguthán go chuir sé sin an-fhearg air. Oíche eile, agus é ag obair sa phictiúrlann ina bhaile fhéin, thosaigh col ceathrar Sasanach le chara leis ag rá 'but why didn't the Irish fight back against the English when you were being invaded?' Ba léir nach raibh eolas ar bith aici faoi na heachtraí a tharla fadó.
Thosaigh m'fhear ag cosaint a thír agus a mhuintir, cé nach maith leis Éire, an Ghaeilge ná na Gaeil. Ach in ainneoin sin, throid sé an Sasanach ar son na nGael. Cheapas fhéin go raibh sé seo fíor-aisteach; is Éireannach à la carte é m'fhear, agus is dóigh gur Éireannaigh à la carte iad Sínigh Pharnell City. B'fhéidir go bhfuil an sórt aitheantais náisiúnach sin níos fearr ná faic.

Croíbhriste

2007-07-26T17:22:00.000Z

Folamh, briste 'gus marbh
Ach in ainneoin sin, níl tú uaim
Ní a thuilleadh, ní mar leannán
Ach ar bhealaigh eile, ba mhaith liom thú

A bheith anseo,
A bheith liomsa
Chun barróg a thabhairt dom
'Gus chun mo chroí a dheisiú.

Táim ag iarraidh caoineadh
Agus é a ligint amach
As m'anam, as mo choirp
Agus chun mé féin a fháil ar ais.

I mo luí 's i m'aonar,
Brathnaím easpa atá im' sheomra;
Níl tusa anseo a thuilleadh,
Níl ach d'éadaí fágtha.

Ligim osna
Chun m'anáil a thairringt
Ach níl ach dubh le mhothú umam -
An dath ab fhearr leatsa.

Is cara thú anois, a chroí
'S tá cara agat ionam
Beidh mé anseo duit, a chroí
Má tá cluas uait.

Seo é deireadh dár ngrá, a chroí
Ach ní hé seo deireadh an scéil
Leanfaidh muid ar aghaidh lenár saoil,
Á! Mo chroí, sin é an tsaoil.

Nuair a fhágann leannán,
Tagann sé do chroí, agus ní bheidh tú i gceart
Go dtí go bhfásann ceann nua
In ionad de'n seancheann.

Cluain Tarbh,
26 Meitheamh 2006

Night's Silence Falls

2007-07-26T17:13:00.000Z

Night's silence falls
Fear invites himself in
Who knew uncertainty
Would make such a din!

A dream I had, a tiger I saw, and on my bed
He bit an antelope's heart out, raw.

Was it a warning, and what should I make
Of the blood, wiped into the duvet case?

I tried to lead the tiger out of my room,
To the back garden, but I woke up too soon.

I didn't see the result of that dream
And what's worse, I didn't see the result of me.

Baile Átha Cliath (Dublin), 5th October, 2005

Saoire sa Spáinn - Lá 3

2007-01-16T23:51:00.000Z

Táim díreach amach ó phub Éireannach, caithim admháil nach féidir liom fanacht leis na hÉireannaigh agus mé ar saoire - ar chúis éigin ní maith liom iad... an snob mé?