Bórdshiúl Bhaile Dúill

Agus mise ag siúl
Ar bhórdshiúil Bhaile Dúill
Tá cumhacht na hoíche i bhfeidhm;
Na héin ar an gcuan
Ina gcodladh go suan
Seachas scread fánach ó chadhain.

Tinte Bhinn Éadair
Agus nithe nach féidir
A fheiceáil leis an siúl go brách
Ar nós na síóga
Is na mairbh a bhí cróga
Ar chóir ’bheith ar eolas do chách.

Ach tá mé i m’aonar,
Ag súil go ndéanfar
Síoraíocht as an oíche anocht
Mar tá mé i mo shuan
Insan dorchas buan;
Áit cheart le bheith ag brionglóideacht.

Agus mise ag siúl
Ar Bhórdshiúl Bhaile Dúill
Is an Ghealach ar nós Banríona;
’Sé an paidir a ghuím
Is na focla a dheirim
Ná a bheith slán ón daoirse daonna.

19 Aibreán 2010

Athuair

Tharla sé arís
Nuacht nua
Ar sheanaimsir,
Á chur faoi sholas nua salach

Agus é á léamh agam
Faoi dhó, faoi thrí, faoi cheathair
Mothaím mo chroí á bhualadh
Ag teacht amach ó mo bhéal.

Ach ní thagann deora.
Ní bheidh siad le feiceáil arís.
Ghol mé an iomarca deora dó
Agus níl fonn air iad a thirimiú.

Bhí an t-ádh dearg liom
Éalú uaidh agus an seans agam;
Éalú ón mbréagadóir, ón gcladhaire,
Ón gcroí-bhriseadóir ainniseach.

Rinne mé neamhaird ar na fógraí
Ach déanann an grá dall asat
D’éalaigh mé ina ainneoin sin;
D’aimsigh mé an slí amach le mo chroí.

Agus anois,
Táim i lár an tsolais;
Slán sábháilte arís.

Athfhás

Báisteach bog

Ag titim go mall

Ar nós an ghrá.

Drochdhís

Thiteas i ngrá le strapaire óg
Ón chéad nóiméad, ’s ón chéad phóg,
Ach anois níl agam ach croí atá trom
Mar is cosúil go raibh sé mídhílis dom.

Rinne muid gáire, is rinne muid grá,
Ach anois tá na cuimhní siúd á mo chrá
Mar níl iontu a thuilleadh ach píosaí staire
Agus fiú gan é agam anois mar chara

Ligim uaim é, mar ba chóir,
Ach ba liomsa, áfach, an focal scoir,
Ach ba dheacair dom ‘slán’ a rá
Nuair a bhíodh dianghrá againne, tráth.

Táim cinnte go mbeidh mé níos fearr gan é,
Agus beidh mé i gceart ag deireadh an lae,
Mar ní raibh sé riamh ina laoch naofa,
Agus níorbh eisean an fear chéile foirfe

Ach dúradh liom; ‘beidh tú ceart go leor!
Agus ní fiú smaoineamh faoi, a stór,
Mar tá i bhfad níos fearr tuillte agat;
Duine a fheicfidh an t-aingeal atá ionat.’

Más fíor é sin, éireoidh liom
An té ceart a aimsiú a bheidh i ngrá liom
Gan fhadhb gan rún, go mbeinn sásta arís
Agus dearmad a dhéanamh ar an drochdhís.


14 Samhain 2009


(Dís: Beirt)

An Pápa Hitler II

Seanbhean,
Dulta ar ais chuig an coláiste;
Banda plaisteach timpeall a láimh;
Bán agus buí - dathanna an Phápa.

Namhaid dom é,
Do mo ghrá,
Mo shaol,
Ach namhaid cumhachtach 'tá ann.

Ach ise féin
Chomh cneasta,
Cairdiúil
Fáiltiúil agus oscailte.

Ach leanann sí an Hitler nua sin
É i lár a impireachta féin
A thrasnaíonn teoirinn is tíortha.

Go gcodlóidh sé leis an Diabhal!
Ach, dá chuid suaimhnis féin,
Súil a'am go bhfuil an Diabhal ina bhean,
Ionas nach ndéanfadh sé aon pheaca.

Ná Lig Mé i gCathú

Anois agus mé slán sa bhaile,
An bhfuil sé fós ann;
Á mo chuardú,
Ag breathnú thart,
Dóchasach go n-aimseoidh sé mé?

Ar mhothaigh sé é sin freisin,
Nuair a chroith sé mo lámh
Agus d’fhéach ’steach i mo shúile

Nuair a mhothaíos cineáilín ciontach
Agus mo bhuachaill thuas staighre;
É féin lenár gcairde
Ag comhrá is ag gáire le chéile

Ach mise ag caint leis an strapaire seo,
Á chuir féin in aithne dom;

‘An mbeidh tú thuas staighre níos déanaí,’
A fhiafraíonn sé dom,
‘An mbuailfidh mé arís leat ann?’

‘Cinnte, yeah,’ a dheirimse leis,
Gan a rá go mbeidh mo bhuachaill liom...

‘Iontach, ar fheabhas,’ a dheireann sé liom,
‘Mar ’ sé go deas bualadh leatsa anocht,’
Ach deireann an gáire,
An meangadh mór,
Níos mó ná a chuid focla.

‘Agus leatsa,’ arsa mé;
Ach tosaím ag casadh
I dtreo na staighre éalaithe

Agus téim ar ais
Chuig an buachaill ceart;
An fear lena bhfuil mo chroí.

Hóbó

Léimeann fear ar an mbus,
Corp shaighdiúra
Craiceann salach
É ag labhairt leis féin

Cheapas ar dtús (náire m'óige!)
Go raibh cluaisín Bluetooth aige
Mar ba chosúil go raibh comhrá ar siúl

Níorbh ea.

Shuí sé síos ar chúl an bhus
ag insint scéil dó féin;

"I've the brains of a policeman,
I've the brains of a gangster,
I've the brains of a fighter,
I've the brains of me father..."

Briseann sé amach ag gáire,
agus déanann a shrón briste
Fuaimeanna ar nós sróin muice.

Ach tosnaíonn sé arís,
Ag caint leis an namhaid istigh;

"But I'll take any of them,
I'll take any of those lads
At your bird's twenty-first,
I'll give them a long fight,
I'll show them the traveller's way..."

Cuireann a chuid focla
Eagla is míchompórd ar dhaoine eile an bhus,
agus téann roinnt dóibh síos chuig an caráiste íochtarach

Ach fanaimse i mo chathaoir.
Éistím leis - i ngan fhios dó féin -
Mar tá a chuid cainte dínascaithe
Ar nós filíochta dom.

Imeacht Grásúil (Dúntacht)

Conas a mbeinn in ann
Áit a thógáil leo siúd;
Iadsan.
Na Máistrí ar thug ionsporáid dom,
agus meas
agus grá,

Ní dhéanfaidh mé dearmad choíche
ar an mbáidín teangan,
Ná'n strapaire óg, sé throigh in airde,
Ná na trí léim ó thairseach tí.

Leanfaidh mé ar aghaidh, anois is mé saor,
Ó dhorchas na léachtlainne,
Ó smúit na seanleabhar ollscoile

Ó dhúntacht na smaointe.

Teachtaireacht Ríoga

Éistígí go curamach, a dhaoine uaisle na nGael,
Mar seo dhaoibh anois teachtaireacht Ríoga
Ó mhac na nIarlaí nach bhfuil cumhachtach a thuilleadh,
Nach ann anois ach file óg cróga

Leanaígí ar aghaidh leis an uaisleacht s’agaibhse
A thugann an teanga seo daoibhse go léir
Taispeáinígí don domhan mór seo againne
Go bhfuil Ríthe ár dtíre fós bríomhar is beo.

Cuir náire orthu siúd nach bhfuil focal dúchais acu,
Cuir fearg orthu siúd ar cheapadh go raibh muid briste
Cuir bród orthu siúd nach maireann a thuilleadh
Cuir alltacht orthu siúd nár chuala muid riamh.

Ná déanaígí é seo ach trí bhealach amháin;
Is le bród a thaispeáint chun an Ghaeilge a labhairt
Mar is milis go deo íomhá áille a thaispeáint
Ná fórsa militeach ó h-amadáin caillte.

Is mar gheall ar a ríocht na nGall a chailleadh ár n-uaisle
’S ár ríthe féin gan mórán dóibh fágtha
Ach níor chaill éinne againn ár ríogacht-sa féin
Mar is uaisle ’tá i ngach éinne againn go léir.

An Francach II

Teachtaireacht téics beag
B’in an méid
Agus bhí tú ar ais im’ chroí

Chuaigh muid le haghaidh caife
I gcaifé cois Life
Is d’inis tú scéal do bhróin

D’éist mé gan fadhb
Mar is cara leat mé
Is bhí orm cabhrú leat fhéin

Ach seo rún amháin
A inseoidh mé duit;
Tá mise fós i ngrá leat

Ach is cuma anois
Mar tá fear nua a’am
Ó d’fhill tú ar ais chuig d’ex

Ach anois ‘s é sin
Go léir críochnaithe eadraibh, tá
Rud éigin eadrainnse ag fás

Tá íomhá im’ cheann;
Muid le chéile, toute seule
I dteach do thuistí sa Chórsaic

An Ghrian thar an fharraige,
Do lámh im’ lámh fhéin...

...tá’s a’am nach ach brionglóid é.

Sasanach M'Intinne

Níl tú fíor
Ní ach aisling thú
Ach tá íomhá agam díot i m’intinn
Is tá sé chomh réalaíocht sin

Go gceapaim go bhfuilim
Ag dul as mo mheabhar
Mar nílim ag titim i ngrá le aon Sasanach
Seachas an té ’tá im’ cheann.

Uasal, árdnósach, is béasach i gcónaí
Leis an gcanúint sin a chuireann gáire
Ar m’aghaidh... go dtí go
dTugaim faoi ndeara nach ann an aisling.

’bhFuil míniú leis an mbrionglóid seo?
An mbeinn ag siúl amach lá éigin
Le fear deas Sasanach, tráth,
Nó an dtuigim é ’chor ar bith?

Baile Átha Cliath, 23 Aibreán ’08

La Langue (An Teanga)

Si romantique, si belle sur ma bouche,
Mais elle ne me comprend…
La famille de mon père vient de Normandie ;
Parce que ça, j’ai dois savoir la langue de mes ancestraux.

Mais la langue de mon cœur est une langue
Plus vielle que la beauté là
Le gaëlique me contrôle
Comme un parent amoureux.

Elle déteste des autres –
Le breton, le basque, l’anglais,
Aime-elle ma langue, ai-je une bienvenue a-t-elle, ou
Dois-je sacrifier les autres pour elle ?

Je ne fais pas ça avec eux ;
Mais l’irlandais est le Premier de moi
Les autres sont égales, à mon avis
Mais j’ai une affection pour cette beauté.

Dublin, 17 avril 08

---

An Teanga
Aistriuithe ón bhFraincis

Chomh rómánsúil, chomh deas ar mo bhéal,
Ach ní thuigeann sise mé...
Is as an Nórmainn clann m’athar;
Mar dhea, tá orm teanga mo mhuintir ‘bheith ar eolas agam

Ach ‘sí teanga mo chroí ná teanga
Níos sinne ná’n áillteacht sin
Tá smacht ar an nGaeilge orm
Cosúil le tuismitheoir grámhar.

Is fuath léi na cinn eile –
An Bhriotáinis, an Bhascais, an Béarla,
An maith léi, mo theanga, ‘bhfuil fáilte aici romham, nó
‘bhFuil orm na cinn eile a bhaineadh díom dá son?

Ní dhéanaim sin leo;
Ach is mo Thaoiseach í an Ghaeilge
Tá na cinn eile mar a chéile, im’ thuairim
Ach tá cion agam don áilleacht seo.

Toi (Tusa)

De ghnáth, is annamh dom filíocht a scríobh as teanga ar bith seachas an Ghaeilge, ach seo dhaoibh dán as Fraincis, agus an aistriúchán de as Gaeilge.

Toi

Je sais bien que tu as l’aimé
Parce que j’ai vu la peine dans tes yeux,
Ton cœur, ton esprit, ton aura –
J’étais comme toi, là-bas.

Maintenant, tu as besoin de moi ;
L’homme qui a t’aimé
L’homme qui t’as laissé
Pour lui, l’ex, l’autre.

Nous sommes si différent ;
Tu es plus vieux que moi,
Mais moi, je comprends la vie
Et ses leçons

Meilleur que toi.

Dublin, 17 avr. 08

---

Tusa
Aistriuithe ón bhFraincis

Tuigim go maith go raibh tú i ngrá leis
Mar chonaic mé an pian id’ shúile,
Do chroí, do spioraid, d’aura –
Bhíos cosúil leat, thíos ansin.

Anois, táim de dhíth ortsa;
An fear a raibh i ngrá leat
An fear a d’fhág tú
Dó, don ex, don té eile.

Tá muid chomh difiriúil;
Tá tú níos sine ná mise,
Ach mise, tuigeann mise an saol
Agus a chuid ceachtanna

Níos fearr ná thusa.

Baile Átha Cliath, 17 Aib. 08

Dá mBeadh...

Dá mbeadh a fhios agat, a chréatúir,
Faoin méid atá ar siúl trí mo cheann
Nó faoi na mothúcháin atá á bhrath agam
Bheadh tuairim difiriúil agat fúm.

Dá mbeadh an aimsir difiriúil, a chroí,
Dá mbuailfaimís le chéile ar shlí difiriúil
Ní bheadh aon fhadhb againnse
'S ní bheadh éinne i bpian.

Níl an lucht ar éinne dúinn;
Sin an tslí a tharla sé
Cé nach raibh sé éasca go leor
Tá súil agam gurb fhiú é.

Abair liom go mbeidh sé togh',
'Gus is é seo deireadh na bhfadhbanna
A mbíonn agamsa im' shaol
Is go mbeidh faoiseamh againn go luath.

Coicís

Sular bhuail mé leat
Bhí mo dhomhan foirfe;
Buachaill nua, cairde nua,
Bhíos sásta, a cheap mé.

Ansin, chuir m'fhear thusa in aithne dom
Agus d'athraigh 'chuile rud
I gceann coicíse, d'athraigh mo shaol
Bhí réalta nua i mo spéir arís.

Tuigeann tú mise, cé nach bhfuilimid
Le chéile ach ar feadh coicíse
Ach mar is gnáth, níl sé simplí;
"Is casta cúrsaí an chroí"

An chéad oíche le chéile
Agus bhí ormsa mo bheola a chur ar "m'fhear"
Cé gur chaill sé mo chroí
Ón nóiméad a chur sé thusa in aithne dom.

"Neosfaidh an aimsir."

14 Meitheamh 2007

An Seomra Dorcha

Dúnaim an doras, ionas
nach mbeidh duine ar bith in ann
cur isteach orm.

Ciúneas iomlán, seachas cogar
nó dhó ón domhan lasmuigh
dem' cheann dubh féin.

Casaim an eochar, ionas
nach mbeadh duine ar bith
in ann an doras a oscailt

Agus mé a scaoileadh
ó mo dhorchas dubh fhéin
cé go mbeadh sé do mo mhaitheas.

Cé nach mbeadh a fhios agam, fós.

An Bus Caillte

Tá sé á thiomáint sinn timpeall na tíre!
Is maith an rud nach bhfuil brú orm
Filleadh abhaile thar n-ais abhaile, nó pé rud.

Is léir go bhfuil sé caillte, cosúil liomsa.

Aiste fós le déanamh do choláiste. Fuck it.
Ní ach teipfidh mé
Ar phíosa amháin dem' chúrsa.

Maith go leor, i gcomparáid
Leis an gcuid eile dem' shaol.

Tá brón orm. Ceapaim go bhfuil
a fhios aige ar sin. 'Súil agam.

Tá muid ar an mbóthar ceart anois;

B'fhéidir gur Dia, nó Daideo
É tiománaí an bhus...?


26 Aibreán '07, Br. na hUaimhe

Ionsaí

Cad 'tá cearr, libhse go léir;
Go bhfuil oraibh 'bheith páirteach
I saolta na ndaoine nach mbaineann
Libhse a thuilleadh?

Cén fáth go bhfuil oraibh bréaga a chumadh;
Bréaga dochreidte, bréaga déistineacha!
Cén fáth nach féidir libh fanacht amach
Ó shaolta na ndaoine 'tá sásta?

Bhain sibhse iarracht eile
Mo chroí; an grá 'tá agam a chríochnú
Agus chreid sé sibh, ar feadh tamall,
Ach t'ár ngrá níos láidre ná sin.

Ní chreidim cé chomh h-íseal 's atá
Bhur n-anamnacha, 'gus ní bheidh lá
Nuair a bheidh muid ag ithe le chéile ar an mbórd
Choíche.

Croíbhriste

Folamh, briste 'gus marbh
Ach in ainneoin sin, níl tú uaim
Ní a thuilleadh, ní mar leannán
Ach ar bhealaigh eile, ba mhaith liom thú

A bheith anseo,
A bheith liomsa
Chun barróg a thabhairt dom
'Gus chun mo chroí a dheisiú.

Táim ag iarraidh caoineadh
Agus é a ligint amach
As m'anam, as mo choirp
Agus chun mé féin a fháil ar ais.

I mo luí 's i m'aonar,
Brathnaím easpa atá im' sheomra;
Níl tusa anseo a thuilleadh,
Níl ach d'éadaí fágtha.

Ligim osna
Chun m'anáil a thairringt
Ach níl ach dubh le mhothú umam -
An dath ab fhearr leatsa.

Is cara thú anois, a chroí
'S tá cara agat ionam
Beidh mé anseo duit, a chroí
Má tá cluas uait.

Seo é deireadh dár ngrá, a chroí
Ach ní hé seo deireadh an scéil
Leanfaidh muid ar aghaidh lenár saoil,
Á! Mo chroí, sin é an tsaoil.

Nuair a fhágann leannán,
Tagann sé do chroí, agus ní bheidh tú i gceart
Go dtí go bhfásann ceann nua
In ionad de'n seancheann.

Cluain Tarbh,
26 Meitheamh 2006